හොල්මන් පවුල

අඳුරු වලව්ව නගරයේ කලබලයෙන් හෙම්බත් වී සිටි සුමේධ සහ ඔහුගේ බිරිඳ ශිරෝමි, සිය දියණියන් දෙදෙනා වන තරුෂි සහ කුඩා මිනුලි සමඟ නුවරඑළියට නුදුරු, කඳුකර ගම්මානයක පිහිටි පැරණි වලව්වකට පදිංචියට පැමිණියහ. "සීතල කන්ද" ලෙස ප්‍රදේශවාසීන් හැඳින්වූ එම වලව්ව වසර ගණනාවක් තිස්සේ පාළුවට ගොස් තිබුණි. එහි තිබූ නිස්කලංක බව සහ පැරණි ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පයට ඔවුහු වශී වූහ. පළමු සති කිහිපය සතුටින් ගෙවී ගියේය. නමුත් වැඩි කලක් යන්නට මත්තෙන්, නිවසේ අමුත්තක් දැනෙන්නට විය. "අම්මේ, අර ලොකු ආච්චි මාත් එක්ක සෙල්ලම් කරන්න එන්න කියනවා," සත් හැවිරිදි මිනුලි, අකුණු ගසන සවස් වරුවක කුස්සියේ සිටි ශිරෝමිට කීවාය. ශිරෝමි සිනාසුණාය. "කෝ දුවේ ලොකු ආච්චි කෙනෙක්?" "අර උඩ තට්ටුවේ කාමරේ ඉන්නේ. එයා අඳින්නේ දිග ගවුමක්. එයාට මාව හොඳට පේනවලු," මිනුලි පැවසුවාය. ශිරෝමිට එය අමුතු දෙයක් ලෙස පෙනුනද, දරුවාගේ මනඃකල්පිත මිතුරෙකු යැයි සිතා ඇය එය අමතක කළාය. නමුත් දිනෙන් දින අමුතු සිදුවීම් වැඩි විය. රාත්‍රියට උඩු මහලෙන් ඇසෙන අඩි ශබ්ද, කිසිවෙකු නැති කාමරවල හදිසියේ වැසෙන දොරවල්, නිවස පුරා පැතිරෙන වියළී ගිය වල් මල් වල අප්‍රසන්න ගඳ... මේ සියල්ල සුමේධ බැහැර කළේ පැරණි නිවසක ස්වභාවය ලෙසිනි. එක් රාත්‍රියක, දහතුන් හැවිරිදි තරුෂි කෑගසමින් අවදි වූවාය. "අම්මේ! කවුදෝ මගේ කකුලෙන් ඇද්දා! මට යන්න දෙන්න කිව්වා!" ඇය බියෙන් වෙව්ලමින් කෑ ගැසුවාය. සුමේධ සහ ශිරෝමි දුවගෙන එනවිට කාමරය හිස්ව තිබුණද, අධික ශීතලක් පැවතුනි. දේවල් දරුණු අතට හැරුණේ ඉන් පසුවය. ශිරෝමිට නිතරම දැනුනේ කවුරුන් හෝ තමා දෙස බලා සිටින බවකි. දිනක් ඇය පඩිපෙළ බසිද්දී, නොපෙනෙන අතකින් තල්ලු කිරීමක් නිසා ඇය බිම ඇද වැටුණි. ඇගේ පිටේ, පැහැදිලිවම ඇඟිලි පාරවල් පහක් තද වී තිබුණි. ඔවුන් බියට පත් වූහ. ගමේ පන්සලේ ලොකු හාමුදුරුවන් මුණගැසුණු විට, උන්වහන්සේ පැවසුවේ මෙය සාමාන්‍ය දෙයක් නොවන බවත්, මේ පිළිබඳව දන්නා අයෙකුගේ උදව් පැතීම නුවණට හුරු බවත්ය. ඒ අනුව ඔවුහු පේරාදෙණිය විශ්වවිද්‍යාලයේ විශ්‍රාමික ජනශ්‍රැති විද්‍යා මහාචාර්යවරයෙකු වූ මහාචාර්ය ආනන්ද සේනානායක මහතා සහ ඔහුගේ සහායක, ගුප්ත ශාස්ත්‍රය පිළිබඳ ප්‍රායෝගික දැනුමක් ඇති පියසේන මහතා හමුවීමට ගියහ. මහාචාර්යවරයා සහ පියසේන මහතා වලව්වට පැමිණියහ. මහාචාර්යවරයා නිවසේ ඉතිහාසය පිරික්සූ අතර, පියසේන මහතා නිවස පුරා ඇවිදිමින්, යම් අදෘශ්‍යමාන බලවේගයක් සමඟ සංවේදනය වීමට උත්සාහ කළේය. "මේක නිකම්ම නිකම් හොල්මනක් නෙවෙයි, සුමේධ මහත්තයා," මහාචාර්යවරයා පැවසීය. "මේ වලව්වේ ඉතිහාසය ටිකක් අඳුරුයි. මීට අවුරුදු සියයකට කලින්, 'එලිසබෙත්' කියලා සුදු ජාතික කාන්තාවක් මෙතන ජීවත් වෙලා තියෙනවා. ඇය ප්‍රදේශයේ තරුණයෙක් එක්ක රහස් සම්බන්ධයක් පවත්වගෙන ගිහින්. ඒත් ඒ තරුණයා ඇයව දාලා ගියාම, ඇය තමන්ගේ දරුවත් එක්කම මේ වලව්වේ උඩ කාමරේක ගෙල වැළලාගෙන. ඇය මැරෙන්න කලින් ශාප කරලා තියෙනවා, මේ වලව්වට එන කිසිම පවුලකට සතුටින් ඉන්න දෙන්නේ නැහැ කියලා." "ඒ ආත්මය තාම මෙතන," පියසේන මහතා බර හඬින් කීවේය. "ඒක දැන් පොඩි දරුවාට ලං වෙලා. ඒකේ බලය දවසින් දවස වැඩි වෙනවා. අපි ඉක්මනින්ම මේක නවත්වන්න ඕනේ." එදින රාත්‍රියේ, ඔවුන් ක්‍රියාත්මක වීමට තීරණය කළහ. පියසේන මහතා නිවසේ මැද සාලයේ ආරක්ෂක යන්ත්‍රයක් ඇඳ, මහා බලි පූජාවක් සූදානම් කළේය. මහාචාර්ය සේනානායක මහතා පැරණි පොත්පත් පෙරළමින්, එම ආත්මය සන්සිඳවීමට හෝ පලවා හැරීමට අවශ්‍ය කරන මන්ත්‍ර සූදානම් කළේය. මධ්‍යම රාත්‍රියත් සමඟ නිවස දරුණු ලෙස සෙලවෙන්නට පටන් ගත්තේය. විදුලි බුබුළු පුපුරා ගියේය. කුස්සියේ තිබූ සියලු පිඟන් කෝප්ප බිමට වැටී කුඩු විය. "අම්මේ... මට බයයි!" මිනුලි කෑ ගැසුවාය. "ඒ මිනුලි නෙවෙයි!" පියසේන මහතා කෑ ගසමින් පිරිත් නූල් අතට ගත්තේය. කුඩා මිනුලිගේ සිරුර අස්වාභාවික ලෙස ඇඹරෙන්නට විය. ඇගේ දෑස් සුදු පැහැයට හැරී, ඇය කතා කළේ ගැඹුරු, ගොරෝසු පිරිමි කටහඬකිනි. "මේක මගේ ගෙදර! උඹලා ඔක්කොම මරනවා!" මහාචාර්යවරයා නොබියව ඉදිරියට පැමිණ, පැරණි ඉංග්‍රීසි භාෂාවෙන් යමක් ප්‍රශ්න කළේය. "එලිසබෙත්! ඔබට දැන් සාමය අවශ්‍යයි! මේ දරුවා නිදහස් කරන්න!" ආත්මය දරුණු ලෙස කෑ ගැසුවේය. කාමරයේ තිබූ බර ඇඳක් වාතයට එසවී බිත්තියේ ගැටුණි. සුමේධ සහ ශිරෝමි බියෙන් කොනකට වී වෙව්ලමින් සිටියහ. පියසේන මහතා නොනවත්වා මන්ත්‍ර ජප කළේය. ආත්මය සහ ඔවුන් අතර දරුණු සටනක් ඇති විය. පැය ගණනක අරගලයකින් පසු, පියසේන මහතා තමා සතු සියලු බලය යොදවා, අතේ තිබූ යන්ත්‍රය දරුවාගේ නළල මත තැබුවේය. "යන්න!!! " දරුවාගේ සිරුරෙන් අදහාගත නොහැකි තරම් දරුණු කෑගැසීමක් පිට විය. නිවසේ සියලු ජනේල එකවර බිඳී ගියේය. ඉන්පසු... සියල්ල නිහඬ විය. මිනුලි සිහිසුන්ව බිම ඇද වැටුණි. ශිරෝමි දුව ගොස් දරුවා වැළඳ ගත්තාය. පියසේන මහතා දහඩියෙන් තෙත් වී බිම වාඩි විය. "බලවේගය ගියා. නමුත් සම්පූර්ණයෙන්ම නෙවෙයි. මම ඒක මේ යන්ත්‍රයට කොටු කළා." ඔහු අතේ තිබූ දැවී ගිය තඹ තහඩුව පෙන්වීය. "මේක මුහුදේ ගැඹුරුම තැනක ගිල්වන්න ඕනේ." පසුදා උදෑසන, සුමේධ සහ ශිරෝමි තම බඩු බාහිරාදිය නැවතත් අසුරමින් සිටියහ. සීතල කන්ද වලව්ව නැවතත් පාළුවට යමින් තිබුණි. ඔවුන් නැවත කිසිදා පැරණි නිවසක අලංකාරයට නොරැවටෙන බවට තීරණය කරගෙන, එතැනින් පිටව ගියහ.​#SriLanka #HauntedHouse #SinhalaHorror #OldMansion #Eerie #NuwaraEliya #HorrorStory #SriLankanFolklore #BhoothaKatha #Paranormal #Spooky #LKA