හොල්මන් පවුල

බොරැල්ල කනත්ත: රාලේ මාමාගේ සත්‍යය බොරැල්ල කනත්තට ඒ හැන්දෑවේත් මහ මූසල ගතියක් දැනුනි. නගරයේ වාහනවල ඝෝෂාව හෝ නාරාහේන්පිට මාර්ගයේ ඇති අධික ශබ්දය නොමැති ඒ භූමියට ඇතුළු වූ විට, ඒ සියල්ලම නිශ්ශබ්ද වී, පියවි ලෝකයෙන් ඔබ්බට ගිය ලෝකයකට පැමිණියා සේ දැනේ. සුසාන භූමිය ඇතුළත වූ පැරණි ගස්වල අතු ඒ සීතල සුළඟට සෙලවෙන හඬින් මගේ සිතට මහත් තනිකමක් දැනුණි. මම ඒ භූමියට පැමිණියේ වසර ගණනාවක් තිස්සේ මේ ස්ථානයේම ජීවත් වන රාලේ මාමා හමුවීමටය. ඔහු ගැන මට මුලින්ම කීවේ මගේ මිතුරෙකි. වයස 50ක් වූ ඔහුට කනත්ත පිළිබඳ කටකතා සහ සත්‍ය කතා රාශියක් තිබුණි. ඒ නිසාම ඔහු මට කීවේ, රාලේ මාමා ගැන කතාවක් ලිවීමට මෙය හොඳ අවස්ථාවක් බවයි. මම රාලේ මාමා සොයාගෙන ඇවිද යන විට, මට බොරැල්ල කනත්තේ අතීතය සිහිපත් විය. මෙම අක්කර 48ක භූමිය 1866 දී සුසාන භූමියක් ලෙස ආරම්භ විය. මෙහි ඇති සොහොන් කොත් 60,000කට වැඩි සංඛ්‍යාවක් අදටත් අපට දැකගත හැකිය. මේ සියලුම සිදුවීම් සහ ඉතිහාසය දන්නා රාලේ මාමා කනත්තේ පැරණිම සේවකයාය. කනත්තට ඇතුළු වූ මා හමු වූයේ, ඇන්ග්ලිකන් කොටසේ ඇති, ශාන්ත තෝමස් දේවස්ථානයේ පැරණි ගල් පියගැටපෙළක් මත වාඩි වී සිටින රාලේ මාමාය. සුදු රැවුලක් සහ හිසකෙස් සහිත, සිහින් සිරුරක් ඇති ඔහු මහත් සෙනෙහසින් මා පිළිගත්තේය. ඔහුගේ දෑස්වල තිබුණේ වසර ගණනාවක අත්දැකීම්වලින් පරිණත වූ, ගැඹුරු ශාන්ත බවක්. "රාලේ මාමේ, මම ආවේ ඔබ කනත්ත ගැන දන්නා දේවල් අහන්න," මම විමසුවෙමි. "මහත්තයා, මේක පුදුම ලෝකයක්. ඇත්තටම මම මේක ඇතුළේ ජීවත් වුණේ අවුරුදු 51ක්. ඒ නිසා හොල්මන් ගැන විතරක් නෙවෙයි, ජීවත් වෙන මිනිස්සු ගැනත් දන්නවා." ඔහුගේ හඬේ තිබුණේ මහත් ශාන්ත ගතියක්. මගේ සිතේ තිබුණේ හොල්මන් ගැන ඇසීමට වුවත්, ඔහුගේ වදන්වලට මගේ සිත ඇදී ගියේය. "අපි කතාවක් පටන් ගමුද? ටයි කෝට් එකක් දාගෙන හිටපු මහත්තයෙක්ගේ කතාවෙන්" මම ඇසුවෙමි. "ඒ කතාව බොහොම ප්‍රසිද්ධයි. හැබැයි ඒක මා හිතන තරම් ඇත්තක් නෙවෙයි. ඒක පිටකොටුවේ මේබල් ස්ටෝර්ස් හිමිකරුගේ කතාව වෙනස් කරලා හදපු එකක්. මම ඒ සත්‍ය කතාව කියන්නම්. ඒ මහත්තයා මියගියේ තැනින් තැන ඇවිදිමින්. ඔහුගේ සොහොන් ගෙයි තැන්පත් කරන්න තරම්වත් ඔහුගේ ළඟ සල්ලි තිබුණේ නැහැ. ඔහුගේ ළඟ තිබුණේ ඔහුගේ පුත්‍රයාට ලිපියක් සහ මුදල් ස්වල්පයක් පමණයි. ඔහුට අවසාන වශයෙන් ඕනෑ වුණේ ඔහුගේ සොහොන් ගෙදරදී අවසන් ගමන යාමටයි. නමුත් ඔහුට ඒ අවස්ථාව ලැබුණේ නැහැ. පසුව ඔහුගේ පුත්‍රයා ඔහු වෙනුවෙන් සොහොන් ගෙයක් හැදුවා. ඒ කතාව කියන්නේ අපි හැමෝටම ජීවිතේ අවසානයට යන්න ඕනෑ තැනක් තියෙනවා කියන එකයි." අද්භූත දේවල් සහ අඳුරේ සැරිසරන සෙවණැලි "මම මෙහි සිටි කාලයේ මට බොහෝ අද්භූත දේවල් සිදුවුණා. දවසක් මම කනත්තේ ප්‍රධාන ගේට්ටුව වසා දමන්නට ගිය විට, මා ඉදිරියේ උස, සුදු ඇඳුමක් ඇඳගත් කාන්තාවක් සිටියා. ඇය ඇගේ මුහුණ වසාගෙන සිටියා. ඇය මා දෙසට හැරී මා සමඟ කතා කිරීමට උත්සාහ කළා. ඇය කිසිවක් කීවේ නැහැ. නමුත් ඇගේ දෑස්වලින් මට ඇගේ දුක දැනුනා. ඇගේ දෑස්වලින් කඳුළු ගලන බව මට දැනුණා. ඇය මට කිව්වා, 'මට ගෙදර යන්න ඕනෑ. මට මගේ ගෙදර යන්න උදව් කරන්න පුළුවන්ද?' මම ඒ මොහොතේ මහා පුදුමයට පත් වුණා. මම ගේට්ටුව ළඟට ගොස් ඇයට මාර්ගය පෙන්වීමට හැරී බැලූ නමුත්, ඇයව කොතැනකවත් දැකගන්නට ලැබුණේ නැහැ. ඇය අතුරුදහන් වී තිබුණා. මම කනත්ත ඇතුළත විනාඩි කිහිපයක් ඇවිද්දත් ඇයව හමු වුණේ නැහැ." "ඇය කවුරු වෙන්න ඇතිද, රාලේ මාමේ?" මම විමසුවෙමි. "මහත්තයා, මම ඒ ගැන දන්නේ නැහැ. මට දැනුනේ ඇය තනිකමින් සිටි බවක්. ඇයගේ නිවසට යාමට ඇයට අවශ්‍ය වුණා. සමහරවිට ඇය මියගිය කෙනෙක් වෙන්න පුළුවන්. ඒත් ඇයට ඇගේ නිවසට යාමට අවශ්‍ය වුණේ ඇගේ නිවසේ ඇය වෙනුවෙන් තව කෙනෙක් ඉන්න නිසා වෙන්න පුළුවන්. මම හිතන්නේ අපිට නොපෙනෙන දේවල් මේ ලෝකේ තියෙනවා." රාලේ මාමා කතා කරද්දී මා අසලින් තවත් සෙවණැල්ලක් ගමන් කරනවා මට දැනුණා. මගේ සිතට මහත් බියක් ඇති වුවත්, ඒ ගැන රාලේ මාමාට කීමට මම බිය වුණා. නොපෙනෙන සෙවණැලි සහ සත්‍ය සිදුවීම් රාලේ මාමා තමන්ගේ ජීවිත කතාව මට කියන්නට පටන් ගත්තේය. "මහත්තයා, ඔය වගේ දේවල් මෙහෙ සාමාන්‍යයි. මේක අවතාරවලට පුරුදු තැනක් වගේ. මම දැන් ඒ ගැන බය වෙන්නේ නැහැ. ඔයාලට අමුතු දේවල් වුණාට මට ඒක පුරුදුයි." "මීට අවුරුදු විස්සකට විතර කලින් කතාවක් කියන්නම්. ඒ දවස්වල මමයි තෝමස් අයියයි තමයි මේ පැත්තේ වැඩ කළේ. එක දවසක් රෑ 12ට විතර වළක් හාරනවා වගේ ශබ්දයක් ඇහුණා. අපි දෙන්නම ගිහින් බැලුවා. කනත්ත මැද තිබුණ පුංචි පල්ලිය ළඟට ගියාම මට හොඳටම සීතල වුණා. පපුව ගැහෙන්න පටන් ගත්තා. තෝමස් අයියටත් ඒ සීතල දැනුණා කියලා කිව්වා." "අපි පල්ලියට ඇතුළු වුණා. එතන මළගිය අයගේ නම ගහපු ගල් බිමක තිබුණා. අපි දැක්කා සුදු ඇඳුමක් ඇඳගෙන, මුහුණ නොපෙනෙන කෙනෙක් වළක් හාරනවා. අපි කවුද කියලා ඇහුවා. එයා උත්තර දුන්නේ නැහැ. ඒත් හෑරීම දිගටම කරගෙන ගියා. අපි දෙන්නාටම හොඳටම බය හිතුණා. මොකද එයා කෑගහන්නෙත් නැහැ, කතා කරන්නෙත් නැහැ." "අපි හිතුවා, ඒ මියගිය කෙනෙක් වෙන්න ඇති කියලා. සමහරවිට එයාට තමන්ගේ මළ සිරුර වළ දාන්න බැරිව ඇති. සමහරවිට එයාගේ ඥාතියෙක් වෙන්න ඇති. කොහොම හරි අපි දෙන්නා බය වෙලා ආපසු හැරුණා. අපි බියෙන් වෙව්ලන බව දැකපු මළ සිරුර තවදුරටත් අප පසුපස හඹා ගියේ නැහැ. එයා ඒකම දිගටම කළා." රාලේ මාමාගේ කතාව මගේ සිතට මහත් බියක් ඇති කළේය. "එතකොට රාලේ මාමේ, ඔබ ගොඩක් බය වුණාද?" මම විමසුවෙමි. "නැහැ මහත්තයා, දැන් මම පුරුදු වෙලා. මට මළවුන් එක්ක කතා කරන්න පුළුවන්. ඒක හොඳ දෙයක්. ඒක මගේ ජීවිතේට එකතු වුණ දෙයක්." මළවුන් සමඟ කතා කිරීම "මීට අවුරුදු 10කට විතර කලින් සිද්ධ වුණ තවත් සිදුවීමක් ගැන මට මතක් වෙනවා. ඒක වුණේ සඳුදා දවසක. මමයි, තවත් යාළුවෙකුයි කනත්ත වටේ ඇවිදිනවා. කනත්ත වටේ ඇවිදිනකොට අපිට ඇහුණා පුදුම හඬක්. ඒක වතුර වැටෙන සද්දයක්. අපි දෙන්නාම ඉක්මනට ඒ පැත්තට දිව්වා." "අපි දැක්කා මෝටර් රථයක් ගේට්ටුව ළඟ නතර කරලා තියෙනවා. ඒ මෝටර් රථයේ ඉඳන් තරුණ යුවළක් බැස්සා. ඔවුන් දෙන්නාම හොඳට ඇඳගෙන හිටියේ. ඒ දෙන්නාම ගියා මළ ගෙදරක් ළඟට. මළගිය කෙනාගේ නම කියවලා ඒ දෙන්නාම වැන්ද බව මට මතකයි. ඒකෙන් පස්සේ මම ඇහුවා, 'ඔයාලට මොකක්ද ඕනෑ' කියලා. ඒ දෙන්නාම කිව්වා 'අපිට ටිකක් ඉන්න ඕනෑ' කියලා. මම ඒ දෙන්නාව තනි කරලා එතනින් ගියා." "ඊට ටික වෙලාවකට පස්සේ මට තරුණියගේ හඬ ඇහුණා. 'අපිට යන්න දෙන්න. අපිට තව ඉන්න ඕනෑ නැහැ' කියලා. මම ඉක්මනට එතනට ගියා. ඒ තරුණයාගේ මූණ පුරාම කඳුළු. ඒ තරුණිය බය වෙලා වෙව්ලනවා. ඒ දෙන්නාම අතින් අල්ලගෙන හිටියේ." "මම ඒ දෙන්නට කිව්වා, 'ඔයාලා දැන් යන්න' කියලා. ඒ දෙන්නාම ගියා. පස්සේ මම ඒ ගැන කල්පනා කළා. ඒ තරුණියට මළගිය අය එක්ක තනියම ඉන්න ඕනෑ වුණේ නැහැ. ඒකෙන් මට හිතුණා, මිනිස්සුන්ගේ ආදරය මැරුණු මිනිස්සුන්ටත් දැනෙනවා. ඒක හොඳ දෙයක්." රාලේ මාමාගේ කතාව මගේ සිතට මහත් සැනසීමක් ඇති කළේය. "මහත්තයා, මේක පුදුම තැනක්. ජීවත් වෙන මිනිස්සුන්ටත් මළවුන්ටත් මේක පොදු තැනක්. සමහරවිට මළවුන්ට ජීවත් වෙන මිනිස්සුන්ගෙන් සැනසීමක් අවශ්‍ය වෙන්න පුළුවන්. ඒක නිසා අපි මේ තැනට බය වෙන්න හොඳ නැහැ. අපි මේ තැනට ගෞරව කරන්න ඕනෑ." "මහත්තයා, මම මේ තැනට පුරුදු වෙලා. මේ මගේ ගෙදර වගේ. මෙහේ ඉන්න අය මගේ යාළුවෝ වගේ. මම ඔවුන්ට කතා කරනවා. මම ඔවුන්ට සවන් දෙනවා. මම දන්නවා ඔවුන්ට තවම යන්න බැරිවෙලා ඇති. සමහරවිට ඔවුන්ට තවම සාමයක් ලැබිලා නැතිව ඇති. සමහරවිට ඔවුන්ට ආදරයක් අවශ්‍ය වෙන්න පුළුවන්. මම ඒක දන්නවා. ඒක නිසා මම ඔවුන්ට තනිවෙන්න දෙන්නේ නැහැ. මම ඔවුන් සමඟ ඉන්නවා. මම ඔවුන්ගේ යාළුවෙක් වගේ. මම දන්නවා මේක ඔබට පුදුම දෙයක් වගේ පෙනෙන්න පුළුවන්. ඒත් මට මේක සාමාන්‍ය දෙයක්." #aduruseya #viralreelschallenge2025viralreelschallengejaiviralreelschallengeviralreelschallenge #ghostsinhala #හොල්මන්කතා #Holman #awathara #හොල්මන් #trendingpost #ghost #ghoststory @highlight